Ky libër titullohet City. E kuptoj që, pas romanit Mëndafsh, do të kishte qenë mirë të gjeja një titull që të tingëllonte disi ndryshe. Po ky libër është ndërtuar si qytet, me idenë e një qyteti. Më pëlqente që ti-tulli ta thoshte këtë gjë. Tanimë e thotë.

Baricco's 'City' explores the intersection of personal stories and the vastness of modern life. The novel delves into the experiences of individuals living in a fast-paced, ever-changing world, highlighting themes of love, loss, and the search for meaning in a city that never sleeps.

City

Xhesper Guajni është shkrimtar. Jeton në Londër dhe me gjasë është një njeri që e do jetën. Krejt papritur, ka dëshirë të pushojë. Ndoshta të reshtë së shkruari, por ajo e tija nuk është kriza që prek shkrimtarët pa frymëzim. Xhesper Guajni duket se do të ndryshojë perspektivë, të arrijë në thelbin e një magjie.Një vajzë e ndihmon, i shërben si bashkëpunëtore që mbledh me devotshmëri të rreptë atë që në mënyrë progresive bëhet misteri i zotit Guajn.

Alessandro Baricco’s 'Zoti Guajn' is a reflective and philosophical exploration of identity, faith, and the human condition. Through the character of Mr. Guajn, Baricco examines the struggle for meaning in a world full of distractions and noise. The novel is a poetic meditation on the search for truth and the role of spirituality in guiding one’s journey.

Zoti Guajn

Do takohen tri herë, por secila herë do të jetë unike, e para dhe e fundit. Pas suksesit me librin Zoti Guajn, Alessandro Baricco vjen me një libër imagjinar-sic e cilëson ai- Tri here ne agim.

Alessandro Baricco’s 'Tri here ne agim' offers an evocative narrative about the rhythm of life and the moments of transformation that define us. Set against a backdrop of shifting realities, the book delves into themes of personal growth, introspection, and the delicate balance between dreams and reality. Baricco’s writing style is both lyrical and introspective, creating a deeply moving exploration of how ordinary events can become extraordinary moments of self-discovery and change.

Tri here ne agim

Skena e parëMinifutboll tryeze, flipper, videolojë. Thellohuni gjysmë ore në mendime dhe kaloni nga njëra te tjetra, sipas këtij rendi. Pandehnit se po luanit, por në fakt keni përshkuar hapësirën që ndan njërin qytetërim, atë analog, nga tjetri, ai digjital. Keni shtegtuar në një botë të rë: të lehtë, të shpejtë, jomateriale.Skena e dytëMerrni ikonën që për shekuj ka ngërthyer në vetvete thelbin e qytetërimit tonë: njeri-shpatë-kalë. Ballafaqojeni me këtë: njeri-tastierë-ekran. Dhe përpara syve do t'ju shpërfaqet ndryshimi që po ndodh. Një sizmë që ka ripërvijuar në një mënyrë mbresëlënëse pozicionin trupor të ne, qenieve njerëzore.Çka po jetojmë nuk është thjesht një revolucion teknologjik i përbërë prej objektesh të reja, por rezultat i një kryengritjeje mendore. Kush e ka vënë në zbatim nga pionierët e Internetit te shpikësi i iPhone-it - nuk kishte në mendje tjetër projekt të saktë përveç këtij, joshës dhe egërshan: të pamundësosh përsëritjen e një tragjedie si ajo e shekullit XX, ku të mos ekzistojnë më kufij, elita, kasta klerike. politike, intelektuale. Një ndër konceptet më të vyera për njeriun analog, e vërteta, befas humbet trajtat e vagëllohet, bëhet i lëvizshëm, i paqëndrueshëm. Problemet shpërngulen në ndeshje gë duhen fituar në një lojë për të rritur-fëmijë. Sepse kjo është "The Game".

THE GAME - LOJA

Jemi në fillim të shekullit të shkuar. Nusja e ardhshme është e re, e ardhur nga larg, dhe Familja e pret, thuajse hutimthi, në banesën elegante jashtë qytetit. Biri nuk është, ndodhet larg, duke u kujdesur për mbarëvajtjen e ndërmarrjes së begatë tekstile. Dërgon dhurata kaba’. Dhe Nusja e pret brenda zakoneve të pacenuara dhe rituale të shtëpisë, sidomos vaktet pa fund dhe aq të pasura të mëngjesit. Ka në këto orë të ditës një eksitim, një gaz, një hare në përpjesëtim të drejtë me ankthin, angështinë e orëve të natës, gjatë të cilave, kështu thotë legjenda, burra e gra të familjes kanë vdekur në vijimësi.
Mazhordomi Modesto sillet qark, i përpiktë, për të siguruar ritmet e bashkësisë. Ungji vepron dhe merr vendime pas vellos së një gjumi që nuk i shqitet për kiamet as gjatë ndeshjeve të tenisit. Babai, i urtë e i patundur, zbret në qytet çdo të enjte. Bija lufton kundër makthit të natës. Nëna jeton në hijen e bukurisë së saj mitologjike. Duket se strumbullari i gjithçkaje është pritja e Birit.
Dhe në atë pritje tërë personazhet rreken të shpëtojnë.
Alessandro Baricco ka lindur në Torino më 1958-n. Ka shkruar romane dhe ese të përkthyera në të gjithë botën.
Libra të tjerë nga Baricco në shqip: “Zoti Guajn”, “Tri herë në agim”, “City”.

Nusja E re

Deti oqean rrëfen ngjarjet pas fundosjes së një prej anijeve të flotës franceze shumë kohë më parë. Pasagjerët në bord do të mundohen të shpëtojnë duke lundruar mbi një trap. Pikërisht në këtë situatë, në det të hapur, lexuesi do t’i takojë këta personazhe e do të njihet me historitë e tyre të pabesueshme. Në këtë roman Baricco e përdor detin si metaforë ekzistenciale dhe gjen rastin të ilustrojë karakteret e shumta njerëzore duke i përshtatur ato me regjistra të ndryshëm stilistikorë.

Deti Oqean

Pak rreshta për të sqaruar si lindi ky tekst. Kohë më parë kam menduar që do të ishte bukur sikur të lexohej në publik, për orë të tëra, krejt Iliada. Kur i gjeta ata që ishin të prirur për ta realizuar një iniciativë të tillë m‘u shfaq menjëherë e qartë që, në të vërtetë, ashtu siç ishte, teksti qe i palexueshëm: do të ishin nevojitur nja dyzetë orë dhe një publik me të vërtetë shumë i durueshëm. Kështu, mendova të ndërhyja, për ta përshtatur ndaj një leximi publik.  Pothuajse kurrë nuk kam prerë skena të tëra: ky është rregulli, por duhet të theksoj përjashtimin më të dukshëm: kam prerë të gjitha shfaqjet e zotave. Siç dihet, zotat ndërhyjnë mjaft shpesh në Iliadë, për të drejtuar ngjarjet e për të diktuar rezultatin e luftës. Këto janë, ndoshta, pjesët më të huaja për ndjeshmërinë moderne, e shpesh thyejnë rrëfimin, duke shkapërderdhur një shpejtësi që, në fakt, kishte për të qenë e jashtëzakonshme. Megjithatë, nuk do t’i kisha hequr nëse do të isha i bindur që ishin të nevojshme. 
Tej gjestit të zotit, teksti homerik përmend thuajse gjithmonë një gjest njerëzor që dyfishon gjestin hyjnor dhe, si të thuash, e risjell në tokë. Sadoqë gjestet hyjnore përcjellin të pamatshmen që shpesh haset në jetë, Iliada megjithatë tregon një këmbëngulje të habitshme për të kërkuar një logjikë të ngjarjeve që ka njeriun për krijues të fundëm. Nëse, pra, hiqen zotat nga teksti, ajo që mbetet nuk është edhe aq një botë jetime dhe e pashpjegueshme, sa një histori shumë njerëzore ku njerëzit jetojnë në fatin e tyre, siç do mund të lexonin një gjuhë të shifruar së cilës ia njohin pothuajse terësisht kodin. Si përfundim: heqja e zotave nga Iliada ka gjasë të mos jetë një mënyrë e mirë për të kuptuar qytetërimin homerik: por më duket një mënyrë shumë e mirë për të rifituar atë histori, duke e sjellë në orbitën e rrëfimit tonë bashkëkohor. Siç thoshte Lukásh: romani është epopeja e botës së braktisur prej zotave.

Homeri, Iliada

Në vitet mes dy luftrave, vapori Virginia ecejakej nga Europa në Amerikë, me ngarkesën prej miliarderësh, emigrantësh e njerëzish dosido. Thonë se mbi Virginia – n jep shfaqje një pianist i jashtëzakonshëm, me një teknikë të mahnitshme, i aftë të luajë një muzikë të padëgjuar kurrë më parë, të mrekullueshme. Thonë se historia e tij është një çmenduri, që ai kishte lindur mbi atë anije dhe nuk kishte zbritur kurrë prej saj. Thonë se askush nuk e dinte pse – në.

Lista e librave të autorit Alessandro Baricco

City

Zoti Guajn

Tri here ne agim

THE GAME - LOJA

Nusja E re

Deti Oqean

Homeri, Iliada

Legjenda E Pianistit Mbi Oqean

City

Zoti Guajn

Tri here ne agim

THE GAME - LOJA

Nusja E re

Deti Oqean

Homeri, Iliada

Legjenda E Pianistit Mbi Oqean