Një roman që flet për braktisjen dhe përpjekjet për të rindërtuar një jetë të humbur.

'The Abandoned Girl' by Margarita Stoja tells the emotional story of a young woman who faces the trauma of abandonment and the search for self-worth. Through her journey, Stoja explores themes of identity, resilience, and the struggle to rebuild one’s life after profound loss. The novel provides an insightful exploration of the human spirit and its capacity for recovery.

Vajza e braktisur

Do të kishte dashur të ishte një zë i tjetërkujt, i largët, që s'kish të bënte me dashurinë e tyre; do të donte të kish qenë një vegim.

This novel follows the confessions of a blonde woman whose life is marked by unexpected twists and emotional revelations. Stoja’s work intricately explores themes of beauty, identity, and the societal expectations placed upon women. The narrative is rich with humor, vulnerability, and a deep exploration of the protagonist’s inner world as she uncovers the truth about herself and the people around her.

Rrefimet e nje gruaje bionde

Kur Guido u foli prinderve për dashurinë e tij me Gjinevrën, Mateon e kushtet e tij fizike, ata nuk u skandalizuan aspak. E vetmja këshillé që munden t'i jepnin qe të mendohej mirë para të hidhte hapin. Zemrat e femrave janë të brishta bir! - Jane qelqe të kristaltë, e po i thyeve brenda tyre mund të mbetet ndonjë ashkël xhami e të krijojë plagë të pashërueshme. Ndaj merr të gjithë kohën e duhur l dhe mos u nxito. Lumturia jote është gëzimi ynë me i madh. Ne do të jemi në krahun tënd gjithmonë, nëse rruga që do të ndjekësh është ajo që të kemi edukuar. Meqënëse Gjinevra ka një fëmijë desha të them diçka të rendesishme Guido: -Kur nesër të behesh baba, ji i ndërgjegjshëm se je edhe ati i Mateos, e nëse do të blesh dy dhurata e të hollat nuk të mjaftojnë dhuroi perpara Mateos e pastaj tét biri. Kujto 
gjithmonë se yt bir ka dy prinder, ndërsa Mateo ka dy fatkeqësi - i shtrenjti im! - Keshtu do mbetesh përgjithnjë idhull në mendjen e tij dhe heroi pozitiv që të nesërmen do të imitojë, ndërsa ndërgjegjia jote, ajo që flet më mirë se kushdo për ty, do kullojë paqe e mirësi. - i thotë i ati duke përqafuar të birin me dashuri. Guido sillte nëpër mend Mateon, sesi mbrëmjeve të vona strukej nën velin e mëndafshtë të përkëdheljeve të tij si frymë e ngrohtë e shpirtit.

-Je gjak i gjakut tim Guido! - Zemra dhe mendja me thotë se do ecësh në shinat që kemi shtruar ne prinderit e tu. - vazhdon i ati duke parë në sy birin e burreruar. - Pa dyshim baba,- pa dyshim. - i thote Guido i mrekulluar nga mirësia që shprehnin syte e lodhur të të atit të ndershëm.

Te Lindesh Ose jo

Libri ‘‘Jetë e Stuhishme’’ zhvillohet në një ambient të përshkruar me kujdes nga Margarita Stoja. Zgjuarsia e Klarisës me origjinë shqiptare e cila në vetën e parë trajton gjithë zhvillimin e ngjarjes, tregon se ka ditur ti adaptohet mrekullisht shoqërisë italiane. Madje shpirtërisht ajo qëndron më lart nga fisi egoist i Roza Budinës. Është gjë e rrallë dhe po aq e admirueshme kur njeriu di ti adaptohet një kulture të re, duke ruajtur në themel të paprekura parimet morale, njerëzore, të zgjedhura, falë edukatës së marrë në familjen e vet. Kur është në gjendje ti ballafaqojë e filtrojë principet etike, për të ndërtuar një vetvete akoma më të mirë. Shumica e emigrantëve të ardhur nga gjithë bota shkon në vendet e Civilizimit Evropian pa pasur aftësinë vetëndriçuese, për të ndryshuar. Për fat të keq mbetet e njëjtë e me sy përjetësisht të mbyllura. Është diçka fatale që pa e kuptuar kalon edhe te brezat pasardhës. 
Si konkluzion antropologjik rreth romanit ‘‘Jetë e Stuhishme’’, mund të thuhet se midis gjithë personazheve të romanit dallon Klarisa e cila i ka shërbyer me besnikëri, dashuri e mirësi të veçantë Rozës. Është diçka që e ka bërë pa interes. Do të isha i fundit në këtë botë të pohoja se mirësia gjendet në shtresat e varfra, siç nuk do të mbështesja mendimin për skajin tjetër: shtresat e pasura. Shkrimet e para filozofike në botë me origjinë nga Greqia e Lashtë, që qëndrojnë edhe sot e kësaj dite në themel të Civilizimit Perëndimor, historikisht duke u bërë shkak për zhvillimin e tij, patën dy avantazhe të mëdha. E para sepse u shkruan nga individë me të vërtetë gjenialë dhe e dyta sepse analiza filozofike nuk i drejtohej athinasit, spartanasit, mirmidonasit, kretanit, banorit të Azisë së Vogël apo tebanit, por Njeriut në përgjithësi. Teoritë false dhe të fantaksura rreth racave të zgjedhura e me yll në ballë përkrahen vetëm nga propagandat vëllavrasëse apo njerëzit fare të cekët e të sipërfaqshëm të kësaj Bote. Njeriu është ai që është: me origjinë nga xhungla dhe me prejardhje prej asnjë lloj Parajse Tokësore. Ndryshimi i tij, në rrugën e gjatë mijëvjeçare, nga kopeja primitive në shoqërinë e individualizmit të përgjegjshëm evropian, vjen vetëm nga një lloj retine e bukur në sy, cilësi e individëve të veçantë, që dinë me mençuri të ndajnë të mirën nga e keqja.

Këtë linjë ndjek edhe shkrimtarja Margarita Stoja, duke i lejuar vetes vetëm në fund, me një rresht të vetëm, të ngrejë lart heroinën me tipare të bukura njerëzore, Klarisën e veçantë, me origjinë nga Shqipëria.

*Robert Martiko, shkrimtar.

Lista e librave të autorit Margarita Stoja

Vajza e braktisur

Rrefimet e nje gruaje bionde

Te Lindesh Ose jo

Jete E Stuhishme

Vallezim Mes Flakesh

Liqeni I Endrrave

Vajza e braktisur

Rrefimet e nje gruaje bionde

Te Lindesh Ose jo

Jete E Stuhishme

Vallezim Mes Flakesh

Liqeni I Endrrave