Shkruar mes viteve 1980-1986, gjashtë tregimet e këtij libri (si dhe një prozë dypjesëshe, A dhe B, që në dorëshkrim është pa titull) janë transkriptuar nga dorëshkrimet e Kishit, pas vdekjes së tij më 1989. Disa syresh janë autobiografikë. Të tjerët ringjallin kujtimin e disa shkrimtarëve europianoqendrorë, si Ödön von Horváth-i dhe Endre Ady (Apatridi), Ivo Andric-i (Borxhi) e Piotr Rawicz-i (Juri Goleci); hija e Sinjavskit ndehet tejpërtej tregimit-ëndërr Maratonisti dhe gjyqtari. Kjo është një prej novelave më të bukura të Boris pasternakut, autorit të madh rus të shekullit XX, fitues i Çmimit Nobel më 1959. Në këtë prozë të shkëlqyer, lexuesi njeh një prej poetikave më të holla dhe të dashura të këtij poeti, prozatori dhe përkthyesi mitik.