Personæ Seksuale sendërtohet mbi pikëpamjen se qytetërimi perëndimor është shfaqja e frikës së mashkullit nga femra në letërsi, art, politikë, fe dhe institucione. Paglia vëren se besimet më të lashta në perëndim lidheshin me kultin e tokës-mëmë, pra femrës; ndaj mashkulli kthehet për t'u mbrojtur drejt qiellit, drejt Apollonit, dhe realizohet si projeksion e transhendencë. Por judeo-krishtërimi nuk ka mundur kurrë, sipas saj, ta mposhtë paganizmin; vetëm se e ka përvetësuar dhe më pas sublimuar atë. Në themel të veprës qëndron një koncepsion ngërthenjës mbi botën e njeriut, një koncepsion hobsian e ndofta demestrian që e sheh këtë botë me rrezikshmërinë e brendalindur të natyrës njerëzore si luftë, përplasje, konflikt; prej këndej edhe feminizmi i saj kombativ, që e pohon femërorësinë si të dallueshme dhe pse jo edhe fitimtare.