Kur bëjmë studimin shkencor të ëndrrave, nisemi nga supozimi se ëndrra është fryt i veprimtarisë sonë shpirtërore, por sidoqoflë një ëndërr e gatshme na paraqitet si diçka e huaj, për krijimin e së cilës na duket se s'kemi gisht fare, gjë që e shprehim me anë të thëniës: "M'u bë në ëndërr sikur...". Po ku e ka burimin kjo? Pse e quajmë atë diçka të huaj? Pasi shqyrtohen burimet e ëndrrave duket sikur kjo nuk kushtëzohet as me lëndën, as me përmbajtjen e ëndrrës; madje në shumicën e rasteve kjo e fundit është e përbashkët si për ëndrrën, ashtu edhe për kohën kur jemi të zgjuar.