Një roman i krijuar për të vëzhguar dhe përshkruar me imtësi shpirtin njerëzor, të gjitha ato grimca të panumërta që sulmojnë përditë vetëdijen. Mungon prania e një tregimtari të kudondodhur dhe përshkrues i detajeve. Duket sikur personazhet jetojnë në një botë të rrëmujshme, të rrethuar nga njerëz, por edhe nga vetmia e tyre… Ne dëgjojmë vetëm “monologun e brendshëm”, pra vetëm zërin e personazheve që reagojnë ndaj ngacmimeve të jashtme dhe të brendshme që ndjekin njëratjetrën – si të fliste vetë truri.