Qirinjtë llamburitnin. Aroma e temjanit dhe era e tymit që lëshonin qirinjtë i jepnin solemnitet ceremonisë. Djali ishte i qetë dhe flinte në dorë të Marigosë. Nuna, me shumë delikatesë, fiiloi ta zhveshë djalin, pavarësisht se ai flinte në një gjumë të qetë e të thellë. Ndërsa ishte i zhveshur plotësisht djali fiiloi të mërdhijë e të përdridhej, por sytë i kishte të mbyllur ende. Kur ra në dorë të priftit, papritur lëshoi zë, asgjë më shumë, po kur prifti e zhyti në ujë dhe fiiloi t'i këndojë formulën, djali i Marigosë së Kristaqit ia dha një ulerimë ashtu siç dinte ai. Veç të shihje fshatarët se si u shkoi buza vesh më vesh nga kënaqësia që ndien duke dëgjuar ulërimën e kristaltë të djalit të Marigosë...