Asnjëherë s’e kam ditur tamam ç’do të thotë grua “shumë femërore” apo burrë “shumë burrnor”, nëse nuk është para së gjithash ai ose ajo që dashurojmë. Atëherë, më premto. Më premto se brengën tënde nuk do ta shndërrosh në lehtësi, në dredhi. Një banesë gri e qarkuar prej ferrash e rrënojash. Ah, jo! Nuk dua që vdekja të fitojë më shumë nga sa mund të marrë me vete. Ti nuk do të mbyllesh me shtatë palë kyçe prapa mureve të kujtimit. Nuk dua ta ndihmoj gurin. Kemi qenë të lumtur dhe kjo na sjell detyrime kundrejt lumturisë. Nuk di se çfarë t’ju them tjetër përveç kësaj: unë i dhashë gjithçka dhe tani e tërë kjo më ka mbetur në dorë. Dashuria është e vetmja pasuri që rritet me shkapërderdhje. Sa më shumë të japim, aq më shumë na mbetet. Unë kam jetuar falë një gruaje dhe nuk e di si mund të jetohet ndryshe.