Alaska, 1920: një vend i vështirë për të jetuar sidomos për të sapoardhurit Xhek dhe Mabel. Në pamundësi për të bërë fëmijë, ata po i largohen njëri-tjetrit: ai duke punuar gjithë ditën në fermë, ndërsa ajo e mbështjellë nga vetmia dhe dëshpërimi. Në një moment të çlirët gjatë sezonit të borës së parë ata ndërtojnë një fëmijë prej dëbore. Mëngjesin tjetër, fëmija prej bore nuk gjendet dhe për çudinë e tyre, ata shquajnë një vajzë të vogël bionde duke vrapuar nëpër pyll. Kjo vajzë e vogël, që e quan veten Faina, duket të jetë fëmijë e pyllit. Ajo gjuan së bashku me një dhelpër të kuqe dhe, në një farë mënyre, ka arritur të mbijetojë në terrenin e vështirë e të egër të Alaskës. Ndërsa Xhek dhe Mabel përpiqen të kuptojnë këtë fëmijë, që duket sikur ka dalë nga faqet e ndonjë përralle, ata fillojnë ta duan vajzën sikur ta kishin të tyren. Por në vendet e bukura dhe të egra gjërat zor se janë ashtu siç duken dhe ajo që do të mësojnë për Fainan do t’i ndryshojë përfundimisht.