Vogëlushja Poliana mbetet jetime dhe shkon të jetojë me tezen e saj, znj. Polin, një grua e zymtë. Aty Poliana njeh miq të mirë dhe njerëz shumë interesantë, që i bën për vete me natyrën e saj të qeshur dhe miqësore. Falë “lojës” që i kishte mësuar i ati, ajo i bën të tjerët të gjejnë lumturinë dhe në fatkeqësi, vetëm duke parë anën pozitive të gjërave. Me pafajësinë e mirësinë që rrezaton, Poliana rikthen te tezja e saj dashurinë e vjetër dhe tek i gjithë fshati buzëqeshjen. Në libër ju do të lexoni për shumë e shumë situata të vështira, të cilat i kalon me guxim.