Georges Bataille mbetet një nga figurat më të shquara të letërsisë së shekullit të XX – të, aq shumë ai u përpoq nëpërmjet studimit kritik të ligjërimit të shkruar – i cili sipas tij nuk mund të jetë veçse prometean – të jetojë nën shkapërthyerjen e furishme të rregullave, eksperiencën e skajshme, dhe asaj që një njeri "di prej faktit të të qenit". Nga veprat e tij, të cilat mbartin një frymë shpesh mistike, por me vënie në një pikëpyetje të papërsëritshme, mund të veçojmë romanet: "Historia e syrit", "Anusi diellor", "Bluja e qiellit", "Zonja Eduarda dhe tregime të tjera", analizat e tij mbi shoqëritë perëndimore dhe statusin e tabuve si vdekja dhe seksualiteti, si dhe "Erotizmi", "Pjesa e mallkuar", "Lascaux ose Lindja e artit", "Letërsia dhe e keqja"; si dhe trilogjinë përmbledhjen teologjike: "Eksperienca e brendshme", "Fajtori" dhe "Mbi Niçen".