Autorja e ka filluar si një tregim atë që e bëri roman më vonë. Tregimi “Vetëvrasja e Hënës” iu dedikua një konkursi për letërsinë fantastike tek “Mehr Licht”, por më pas autorja ka vendosur ta shtrijë në kufijtë e një romani. E ka mbajtur shumë në dorë dhe ndoshta lexuesi e kupton përpjekjen e znj. Papleka, nga moria e ideve të hedhura dhe kërkimi i thellë disaplanësh në roman. Duket një sfidë, me të cilën ajo e ka ndërtuar të gjithë idenë e saj deri në fund, pasi kjo lloj letërsie (fantastike) të përball një vështirësi të madhe. Kjo ka të bëjë me kohën letrare, me kadencën e pandryshuar të idesë së fantazisë dhe përpjekjen që të mos shkasësh edhe njëherë të vetme. Nëse e humbet edhe për një dekik të vetëm ekuilibrin atëherë me patjetër dije se e ke braktisur zhanrin. Dhe, letërsia fantastike s’ka vetëm tisin e tillë, por e gjithë kompozita është e tillë. Në rastin tonë, personazhi i romanit tonë Verina bën një dialog të stërgjatur me Hënën, ku përmes një trajtimi të kujdesshëm na shpaloset e gjithë fabula e një rrëfimi metafizik me kanone të fantastikes. Duhet sqaruar se autorja ka bërë shumë punë për të shpalosur dhe idenë e vet për jetën duke e humanizuar deri në njëjtësi Hënën.