Ne nuk flasim të njëjtën gjuhë, nuk do ta flasim kurrë, ajo gjuha e përbashkët që është e gjallë, jeton në trupin tim; kur të dëgjoj ty, jeton edhe në trupin tënd, kur unë të tregoj diçka. Kur frikësohem nga afërsia, mbyll trupin dhe mendimet, lëkura përreth tyre mbyllet, ndërsa kur ndahemi, me pëlhurë të gjallë ndahen dy qenie dhe secila prej tyre shprehet në mënyrën e vet, bla,bla,bla, atëherë ti dëgjon vetëm fjalët që janë të huaja, kurse unë - rrapëllimën e lokomotivës.