Gjatë Luftës së Dytë Botërore, fizikanët rivlerësuan teorinë e relativitetit, ndërsa matematicienët shpikën teorinë e informacionit, e cila ishte risi sepse ajo injoronte fushën semantike dhe e konceptonte informacionin si diçka që ishte e palidhur me kuptimin. Filozofët thanë se informacioni ishte një koncept filozofik... Ai ishte gjithmonë një gjurmë e përmbajtjes, edhe pse në vetvete, nuk ruante kuptim përveç lëvizjes së fshehur brenda tij, e cila mund të shprehej gjithashtu jashtë formës. Ata shtruan pyetjen nëse mungesa e domethënies në informacion kishte ndonjë lidhje me mungesën e kuptimit në histori. ...matematicienët thanë se Teoria e Relativitetit kishte furnizuar themelet matematikore për një këndvështrim të ri të botës, dhe teoria e informacionit, logjikisht e plotësonte atë. Nazistët, fillimisht nuk binin dakord me Teorinë e Relativitetit dhe e quajtën një fyerje estetike dhe intelektuale nga hebrenjtë, të cilët kërkonin të dëmtonin kombin gjerman. Komunistët thanë se Teoria e Relativitetit ishte shpikur nga borgjezët për të provuar se shkenca ishte relative, dhe në këtë mënyrë i kundërshtonin komunistët, të cilët “qëndronin në themele të forta shkencore”.