“E patëmetë dhe e pakrahasueshme... Një përmbledhje plot me perla... Kur është fjala për të evokuar pasigurinë e jetës dhe paparashikueshmërinë e dashurisë dhe dëshirës së ndaluar, Munro është klas më vete... Tregimet e saj me shpërfaqje të plotë të sjellin në mendje tregimet dhe novelat e Henri Xhejmsit dhe Tolstojit. Njëlloj si tek ata, tregimi i saj është madhështor, i mprehtë dhe nuk e kursen detajin e brendshëm dhe të kontekstualizuar. Fabulat e shtrira dhe shtjellimi i personazheve në shtresëzime të shumta afirmojnë kompleksitetin e pathjeshtëzueshëm të natyrës njerëzore.”- Houston Chronicle.