Romani tingëllon fort si një thirrje e ndërgjegjes së trashëguar të një zakoni absurd. Një vend dhe një sjellje romantike, asnjëherë nuk është mëkat edhe kur e përmend, duke shpresuar më kot se mos ndeshet fare rastësisht, po askush s’bëhet i gjallë në veprimin e brendshëm dramatik të romanit. Prandaj dhe sa vjen dhe tensioni rritet, duke lozur me vetëdijen e popullit brenda planit moral dhe me një sarkazëm të hollë.