Romani Zama i shkrimtarit argjentinas Antonio Di Benedetto çmohet si një kryevepër e letërsisë moderne latino-amerikane të shek XX. I shkruar me një stil sa të thukët aq luksoz e çuditërisht arkaik, Zama zhvillohet në dekadën e fundit të shek. 18 dhe përshkruan ekzistencën e vetmuar të Don Diego de Zamas, nëpunës me pozitë të lartë në kurorën spanjolle, i cili është emëruar në Asunción, Paraguaj. Atje, i mposhtur nga krenaria, epshi, inatet e vogla dhe fantazitë paranojake, ai as nuk merr mundimin të shpëtojë dhe ndonëse gjithçka duket pa shpresë, ai ka besim se gjërat do të bëhen mirë. Rrëshqitja e pashmangshme, e frikshme e Don Diegos në humnerë nuk është vetëm historia e shuarjes së një njeriu, por një eksplorim i vetmisë ekzistenciale edhe për shumë amerikano-latinë. Zama, me prozën e zymtë, ëndërrimtare plot imazhe të shtresuara, është njëherësh i dendur dhe i befasishëm, i përmbledhur dhe fatal, kaq evokues mes fjalive, paragrafëve dhe pjesëve, sa të bëhet se çdo fjalë sikur del nga një oqean gjërash mbetur pa thënë. . . Thellësitë filozofike të këtij libri gjenial burojnë drejtpërdrejt nga proza verbuese e Di Benedettos.