"Kënaqësia është thelbësisht romani përmes të cilit, në Italinë letrare të fundit të shekullit XIX, do të shtjellohet e rrënjoset prirja e theksuar e dekadencës dhe estetizmit letrar.Me fjalët e Bendetto Croce, vihet në dukje fuqimisht fakti që nëpërmjet këtij romani të Gabriele D'Annunzio, pati kumbuar në gjirin e letërsisë italiane, një jehonë letrare gjer atëherë krejtësisht e panjohur.Ndonëse thellësisht epshore, mishtore e rrëgjuese njëherësh. D'Annunzio, me këtë libër përuron një zhanër të ri proze psikologjike e brendësuese shpirtërore"."Në këtë roman, D'Annunzio ia beson rrëfimin e ngjarjeve të shtjelluara në faqet e tij, një narratori të kudondodhur, në vetën e tretë përherë, duke ua lënë vendin anasjelltas pareshtur dy pikëpamjeve: asaj të narratorit, vazhdimisht kritike, e pikëpamjes shpirtërore e mendore të protagonistit të librit.Teksa duke ofruar një risi të theksuar letrare për kohën e botimit të këtij romani, D'Annunzio tregon vëmendje të theksuar për ndjenjat dhe emocionet e personazheve, sikundër edhe për shtjellimin e mirëfilltë të ngjarjeve, duke e mbështetur gjithçka në gjendjen shpirtërore të personazheve dhe ndjesive të tyre".