Një shtysë e fortë për përzgjedhjen e kësaj teme, ishte fakti që nuk mund të flasim akoma sot për një kërkim sistematik i cili do të përmbledhë të gjithë opusin naimian. Objekt i studimit është përmbledhja dhe analiza e studimeve kritike mbi krijimtarinë e poetit Naim Frashëri, të hartuara që në gjallje të tij deri në ditët tona. Naimi vlerësohet në pjesën më të madhe të punimeve si poeti kombëtar i shqiptarëve dhe rrjedha e studimit të kësaj figure na ndihmon edhe për të kuptuar mënyrën se si është zhvilluar historiografia jonë letrare. Punimi shfaq një këndvështrim historiko-kritik të tipit të kërkimit përshkrues e krahasues-shkakësor në lidhje me mendimin kritik shqiptar të shfaqur në kohë. Kjo trajtesë paraqitet si një panoramë e gjerë ku përfshihen ide, analiza dhe këndvështrime të cilat kanturojne opusin krijues naimian. Jemi përqendruar ndaj varianteve të sjella deri më sot nga kritika mbi këtë çështje, duke pasur parasysh se listimi dhe trajtimi i zërave mbi argumentin, do të bëjë më të dukshëm dallimin dhe veçimin e elementëve që na interesojnë, për ta bërë sa më të qartë pozicionin si poet, por edhe si figurë shumë dimensionale Naim Frashërin në historiografinë letrare shqipe. Emri i Naimit përmendet si në shkrimet me karakter të përgjithshëm kritik mbi letërsinë shqipe, në punimet që kanë në qendër autorin, po ashtu në analiza të karakterit tearik letrar. Naim Frashëri mbetet fakti ynë letrar perëndimor-lindor si në të vërtetë është historia e vetë Shqipërisë. Dhe ashtu si memedheu ka nevojë ta ripërtërijë imazhin e tij vazhdimisht edhe te vepra naimiane duhet hetuar e punuar me kujdes pasi ka gjithmonë risi e po kështu duhet vepruar me korpusin studimar ndaj saj.