Trajtësimi i identiteteve kombëtare bullgare dhe serbe 1800-1900: Katrin Bozeva-Abazit, nga Universiteti McGill (Montreal, 2003), përbën një vepër të rëndësishme shkencore, që zbërthen kombndertimin ballkanik, një diade nacionalizmash, kursin dhe procesin e krijimit të dy kombeve konkurrente të kësaj hapësire turbulente, "konfliktin midis bullgarève dhe serbëve si vazhdimësi e betejës së shekullit të trembëdhjetë për hegjemoninë territoriale dhe politike në Ballkan" (Stanojevic). Ne të, përmes një metodologjie shumëpërmasore dhe objektivitet akademik, autorja kërkon rrënjët e mobilizimit etno-nacionalist në Ballkanin e shekullit të nëntëmbëdhjetë, në këtë gjeografi që është sinonim i kthimit në gjendje fisnore, të prapambetur, primitive, barbare (Todorova). Teza e saj konsiston në pohimin se, deri në krijimin e shtetit, shumica e bullgarëve dhe serbëve nuk ishin të ndërgjegjshëm për përkatësinë në një komunitet kombëtar, se konservatorizmi fshatar dhe historicizmi ortodoks kanë qenë dy elementet determinuese të ndërtimit të këtyre dy identiteteve. "Deri në vitet 1890-të shumica dërrmuese e popullit, si në Serbi ashtu edhe në Bullgari, ishin politikisht injorantë dhe nuk shprehnin asnjë interesim për të drejtat e tyre kushtetuese dhe civile".