"Oriksi dhe Krejku" eshr? njekohesisht një histon e paharrueshme dashurie dhe nje vizion rrembyes i se ardhmes, në nje bote postapokaliptike. Njeriu i Deborës, i njohur si Xhimi para se njerëzimi të pllakosej nga nje pandemi e tmerrshme, po rreker të mbijerojë në një botë. ai mund të jetë njeriu i fundit mbi dhé. Ai vajton për humbjen e shokut të tij të ngushtë, Krejkut, dhe të Oriksit, gruas se bukur e misterioze, me te cilen ishin të dashuruar që të dy. Në kërkim të përgjigjeve. Njeriu i Déborës ndérmert një udhetim me ndihmen e Krejkerve, femijeve sygjelbër të krijuar nga mendja brilante dhe e përbindshme e Krejkut - përmes natyrës së harlisur, që jo shumë kohë më parë pat qenë një qyret i madh, deri kur korporata te fuqishme e shpune njerëzimin drejt një udhe të pakontrollueshme mutacionesh gjenetike. I botuar për herë të parë më 2003, Margaret Arwood na shpie në një të ardhme që tashmë është tepër aktuale dhe aspak "letersi distopike e spekulative", siç u cilësua asokohe. Me të njëjtën perzierje profecie dhe satire shoqërore me të cilen shkroi "Rrëfenjën e shërbëtores", Margaret Atwood na dhuron një roman të mprehtë paralajmërues për të ardhmen e njerëzimit dhe për të sotmen e tij. -Mjafton, - vazhdoi Krejku, - që të eliminosh një brez. Nje brez farëdolloj. Një brez brumbujsh, pemësh, mikrobesh, shkencëtarësh, folës të frëngjishtes apo ku di unë se cfarë. Mjafton të zhdukësh një brez dhe loja mbaron. Skenari i Atwood-it fiton rëndësi për shkak të shqetësimit tonë aktual lidhur me bioinxhinierinë, klonimin, rigjenerimin e indeve dhe hibridet bujqesore, duke na lëshuar kështu një thirrje paralajmëruese [...] The New York Times Ky libër jashtëzakonisht magjepsës me një fantazi të lartë i bashkohet "Rrëfenjës së shërbëtores" në shoqërinë e të tjerë librave të shquar si "Më e mira e botëve" dhe "1984", që i hedhin sytë drejt së ardhmes për të na paralajmëruar për rezultatin e miopisë njerëzore.