Plutarku shënon këto hollësi për pritjen triumfale që ju bë Paul Emilit kur u kthye nga porti i Orikut në Romë: "......parakalimi zgjati tri ditë me rradhë; dita e parë mezi mjaftoi që të shiheshin statujat, tablotë dhe figurat kolosale, të cilat të ngarkuara në mbi dyqindepesëdhjetë karoca, paraqitnin një pamje imponente...i veshur me një robë të kuqe, të qëndisur në ar Paul Emili shtërngonte në dorë një degë ulliri...3000 burra mbanin 750 vazo të mbushura secila me 4 talente (104,8 kg) argjënd dhe që çdonjëra prej tyre e ngritur në krahë prej katër burrash, 57 vazo plot ar me nga 3 talente (62,6 kg) secila, një kupë e artë që nxinte 10 talente (362 kg), si dhe shporta të mëdha me gurë të çmuar..." Pra gjithësejt rreth 75 ton argjend dhe rreth 5 ton ar i grabitur nw Epir nga gjaksori Paul Emili.PLUTARKUQytetet antike të Epirit që ishin të lulëzuara në antikitet u kthyen në fshatra dhe shoqëria u ruralizua. "Megjithë luksin e katedrales..., Bylisi i kësaj kohe (shek.V-VI m.Kr.) dukej si një fshat në krahasim me qytetin e pasur dhe madhështor të antikitetit... Ndërsa Amantia ishte vetëm një fshat në krahasim me qytetin e lashtë...Në qytetet e vjetra, si Bylisi e Butroti, me grupimet e shtëpive rreth kishave të qarkuara me kopshte, brenda mureve rrethuese, morën pamjen e fshatrave... Mbizotërimi i fshatit... Qëndra të gravitetit u bënë kishat, manastiret dhe selitë peshkopale... Nuk ka dyshim se shoqëria... e antikitetit të vonë ishte një shoqëri rurale...Një shtresë e tërë provincialësh, më pas edhe barbarësh, vërshuan në administratën lokale..."NERITAN CEKA.