Të gjithë janë të mahnitur nga fuqia e artit të prozës së Dag Solstadit. Peter Handke thotë që 'mes Knausgaardit dhe Solstadit, unë zgjedh pa dyshim Solstadin... Ndërkohë Peter Petterson, një prej romancierëve më të njohur sot në Europë, thotë që Solstad është më i madhi, më i guximshmi i letërsisë norvegjeze. Haruki Murakami mësoi norvegjishten vetëm që të lexonte dhe të përkthente romanet e Solstadit. Armandi është diplomat karriere në Ministrinë e Punëve të Jashtme të Norvegjisë, por është kapur 'gafil' mes detyrës së tij publike për të mbështetur luftërat në Lindjen e Mesme dhe përbuzjes së tij private për ndërhyrjet perëndimore. Ai fshihet pas deklaratave erudite, ironike, të cilat askush nuk i kupton dhe që nuk ndryshojnë asgjë. Djali i Armandit bashkohet me trupat speciale norvegjeze në Lindjen e Mesme, pavarësisht se babai ia kishte prerë, që të mos ndërmerrte veprime të tilla dhe kjo gjë shpejt do të sjellë pasoja katastrofike. I rrëfyer i gjithë në fusnotat e një libri të pashkruar, ky është roman rrënjësisht i pangjashëm i Dag Solstadit, për mënyrën se si ne e përjetojmë kalimin e kohës, sesi ajo copëzohet, lëviz, shpejtohet dhe se si, çaste të caktuara, mund të shenjojnë fatin e një jete.