Kapërcime të tilla gjen thuajse në të tetë tregimet e kësaj përmbledhjeje, ato kanë të përbashkët perspektivën e tyre që është shpjeguar qysh në titull. Një i moshuar kthehet prapa në kohë: në rininë e tij, në historitë e tij të dashurisë, në formimin e parapëlqimeve të tij muzikore dhe kujton ngjarjet që shpesh shkojnë në kufirin e surrealizmit tipik të Murakamit. Në mes të tjerave, në tregimin "Rrëfimet e majmunit nga Shinagava", ndërsa qëndron në një banjë japoneze, narratori shoqërohet nga një majmun, i cili duket se është në gjendje të flasë. Me një zë të thellë, majmuni i beson bindjes dhe egos së tij se po vjedh emrat e grave me të cilat bie në dashuri. Këto tregime janë rrëfenja në kufijtë e historive të vërteta, të mbushura me po aq mister sa fantazi. Një prozë gjeniale që të grish ta lexosh e lexosh, sërish.