Tomi Arbana po vështronte me kërshëri vëndin e njohur si Qafa e Vishës, ku para tetë vjetësh, brënda harkut kohor të një jave, pati dy të vrarë me armë zjarri. Preku shkëmbin-pritë që ishin qëlluar viktimat dhe bëri fotografitë e nevojshme. Familjarët dhe banorët e zones heshtën. Fajtori duhej kërkuar brënda familjeve të viktimave. Ndërkaq që po përçapej në kërkim të autorit të krimit, dikush përfshihet në dritë hijet e hetimit, si dhe në marëdhëniet e ndërlikuara me viktimat. Për autorët e krimit, të mbyllur si në një guackë, është fillimi i një ankthi pa fund. Ngjarja tërheq mjeshtërisht vëmëndjen e hetuesit Tomi Arbana, duke e përfshirë në skutat e errëta psikologjike të mendjes së personazheve, duke bërë të kuptojnë që sekretet nuk mund të varrosen përjetë dhe e shkuara kthehet për të na tronditur nga fillimi.