poezia e Mehmet Jasinit është e banuar kryesisht nga fantazmat, këta engjëj hakmarrës ndjekin ndërgjegjen e tij, zemërohen, ngrenë krye, enden në hapësirat në të cilat ai lëviz dhe kërkon frymëzimin poetik.Poeti e percepton veten si identitet, por pa identitet, me gjuhë belbane, se të gjitha gjuhët janë të ndaluara, si "rojtar fantazmash në një atdhe të ndarë - inekzistent -..