Punimi Lirika popullore shqiptare e dashurisë ka një formulim sa të qartë e të përcaktuar aq edhe preciz e konciz, sepse ka për objekt studimi vetëm një lloj të lirikës popullore shqiptare në përgjithësi - këngën e dashurisë. Një formulim i këtillé e nënkupton qartësisht edhe objektin e studimit: të vështrohet kjo lirikë me të gjitha aspektet e jetës së saj artistike, me të gjitha ligjësitë që e përcjellin si krijimtari gojore poetike. Duke qenë e një lloji apo zhanri studimi imponon thellimin vertikal në jetën shumështresore strukturale të saj më shumë se një hapje horizontale nëpër lloje të lirikës, pra një qasje metodologjike letraroestetike më shumë sesa letrarohistorike, që ka si qëndrim krye sor pikëpamjen se këngën (poezinë) nuk e bejnë këngë historitë e jashtme etnografike sa e bëjnë këngë "historitë" e përjetimeve intime të bariut, punëtorit, shkollarit, të riut, të pamartuarit, të martuarit ndaj bareshës, punëtores, shkollares, të resë, të martuarës, të të pamar tuarës dhe anasjelltas - pra një histori e botës shpirtërore të njeriut në të gjitha fazat e jetës.