Ai kishte vdekur përpara shembjes s madhe, duke mos qenë dëshmitar i rrënimit të qytetërimit fisnik. Kjo kishte qene serisht pjesë e procedurave, do të jetonte në nivele më të ulëta, jo aq triumfuese sa herën e parë dhe kurrë nuk do to ishte dëshmitar i ndryshimeve te medha, i rrënimeve apo i shkatërrimeve të ndonjë sistemi modern. Rendet botërore kishin lindur, ishin krijuar, rritur e zhvilluar, pastaj kishin rënë sërisht përpara deshmitareve te historise, duke u zevendesuar me rende të tjera të një cikli pafund. Por ai s'do të ishte dëshmitar i asnjë ndryshimi, pasi ai ishte i destinuar të vdiste përpara se ndryshimi të ndodhte; ishte i pashpresë dhe i pafuqishëm në kete drejtim. 1 vetmi ngushëllim për te ishte që të mitonte në rrugët e panjohura, pasi kjo ishte e vetmja mënyrë për të ecur mbi mundësinë që i kishin dhënë. Ai ecte dhe nxitonte.