...Kishte pritur tjeter gje .Xhanin e tij ,me quka ne hunde dhe dhembin pergjys si sharr e vogel .Por kjo kishte humbur nje her e pergjithmon ,bashke me kohen .Nje femij nuk esht kurr i njejti diten e neserme .Dhe ai e kishte humbur kte femij per kater vite rresht ,cdo dite te zotit qe kalonte .Kjo nuk kthehej me .Nuk do ja falte vetes kurr ,cfaredo te vendostr perendia .Te dera e shtepis , ne driten e agimit ,pa plaken e tij te thate ,qe i bente shenja me duart larte e shamin e bardh ne ere .