Proza e Besnik Mustafajt është një letërsi e rrallë që na bën të vetëdijshëm për ankthin dhe udhën tonë. Letërsia e tij pasqyron kalvarin e njeriut dhe kolektivit në përballje me fenomenet e jetës, duke paraqitur dy ankthë kryesorë: përballjen me veten dhe kolektivin, dhe pasojat e këtyre ballafaqimeve.