"Në periferinë e Ismailandit është shembulli se si, nëpërmjet qasjeve sinkronike dhe diakronike, mund të vështrohet krijimtaria e një shkrimtari si shprehje estetike dhe njëkohësisht, si ravijëzim edhe i vendit të atij shkrimtari në historinë e letërsisë, po ashtu i mënyrës si historia kombëtare dhe historia letrare komunikojnë njëra me tjetrën. Me këtë vepër, profesor Matteo Mandala na siguroi sërish se është më i zoti ndër topografë për krijimin e një harte të Ismailandit".