Vetë autori e quajti këtë novelë "një roman i vogël" dhe pavarësisht se vepra ka shumë nga veçoritë e tregimeve të tij të shkurtra, ai kombinon në të një sërë temash të preferuara të tij e të njohura prej lexuesit. Historia ka si protagonist një borgjez të vogël i torturuar psikologjikisht, i cili po kërkon, por nuk arrin të lërë gjurmën e tij, te njerëzit e një klase më të lartë mes të cilëve ai është përfshirë. Personazhi ynë, Smurovi, është mësuesi privat i djemve të një familjeje emigrante ruse në Berlin, një punë që e bën të ndjehet i poshtëruar. Por nuk mjafton kjo, pasi, edhe pse i lidhur me një grua të martuar, Matildën, ai është i mërzitur me të dhe e përshkruan si "zonja e shëndoshë, e pafrenuar, me sy lope e me gojë të madhe". I gjendur kështu, një lloj antiheroi maniakal gogolian, i cili, nga përpjekja për vetëvrasje, hyn në një krizë ekzistenciale, Smurovi zë e përfytyron veten e tij të shumtë të parë përmes syve të njerëzve të tjerë.